Sztuk-mistrz z Lublina

Moja kość mleko z krwi i piegi
Warkocz długi sznurowany
Całuje ta bestia 
Szczęka nos boksera
Kość krew z mleka i piegi
Balansuje roztańczona
Warkocz sznurowany
Całuje bestia 
Szczęka nos boksera
Kula do armaty utoczona

Mistrz Pocisk i Ona

***

Jeśli to wszystko już jest nie nasze

Ta sama trawa co pachnie trawa

Już nie nasza

Ta sama ziemia co rodzi ziemia

Już nie nasza

Ta sama droga co niesie droga

Już nie nasza

To samo ziarno co wzrasta ziarno

Już nie nasze

Co nam zostało, wiatr, słońce i deszcz.

W nowej szkole

Aniołka się wyprężyła

wspięła na palce

grzbiet wygięła

mleko z uśmiechu starła:

„Jestem kotem!”

Miękko sunęła w dzień pierwszy.

SoL

Taki splot wydarzeń słoneczny
rozpylona skała
drobinkowy głaz
gigantyczne jąderko
Trafia piasek drogi mleczny

W klimacie umiarkowanym zimnym przejściowym

Nie wyrasta gruby włos na zimę
Wszędzie
Jakie ma pani ładne futerko
I pan sierść taką milutką
Włochate dzieci by nam nie zamarzły
Może głupsi ale jak cieplutko
Mniej ludzcy ale jak wolniutko
swoboda i wol
Boje się że na kość
Nie ość

nie będzie lepiej

jak w słowie zapach żutej mięty
nie wypuszczaj z otwartości twojej
wolę w niej zakończyć wszystko moje
nie wstać, nie iść, nie patrzeć, nie słuchać
że jesteś otwarty choć byłeś zamknięty
zostańmy w mroku poranka
zanim nas wywiozą.
ja, twoja kochanka.

Reklama

jooble to nie są booble.
Dmytro który lubi Pana Tadeusza
Prosi do tego nie zmusza:
jooble.com.pl

bez abstraktu

Chcę mierzyć czas
łuskaniem fasoli
zrywaniem malin
zbieraniem chrustu
dłubaniem słonecznika
a nawet
ubywaniem spiżarki
I równie mocno się tego boję

***

Całkiem to dziwne mieć
tak nagle synów
Małych i Dużych
kije, miecze, karabele
wiele musztardy
sporo chrzanu
I na odwrót I do koła
szachy i maty
a każda córka wesoła!
Bo ja mam od tygodni bardzo dużo dzieci

Rezurekcja na Wołyniu

Wciągnięta na karuzelę obłędu
w przerażonej jąkaninie widma
rezurekcji na Wołyniu
Zaciska się i oblężenie
zwariowania w znienawidzeniu
wszystkiego jest zaraźliwe
jak kapanie z nosa i nawet
odporni łapią to
i zaciskają pięści.

22 03

Rzeźwe powietrze urodzinowych poranków
Ze szpakiem w zbiorze element wspólny
Mam tylko tyle ile mieć nie mogę
dostaje wszystko czego chcieć nie pragnę
Oko jak lustro z niebem niechmurnym
Serce ma grzywkę i wesoło tika
Włosy rozpuszczam w roztwór nasycony
Krew moja a imię moje
Dwadzieścia dwa
Czterdzieści i cztery

Z notatnika wariata

W Supermarkecie
Superglina rudy z domu
kupował coś w kształcie kajdanków
chyba precel

O godzinie 15/25 samotny ptak
przeleciał w kierunku
północno zachodnim
koło Kołdera

Wpływowy człowiek jechał
Nysa MO i polonez MO

włoska pralka socjalistyczna

wozem zaprzężonym w konie
stanął na półpiętrze
kpi sobie z tatarskich kobiet

nieformalna władza opiniodawcza

szum

Kręcę czarnego Cohena
nawet go nie lubię,
inaczej trzeszczenia!
trzeszczy i przeskakuje
polichlorek winylu
a tyle w nim stylu

***

Jaś na stół skacze za Jasiem koza
T podał filiżankę kawy z obłokiem
F czesze włosy rude
A nas zdejmuje
uśmiechniętych
objętych poobiednio
Niech zawsze będzie
powszednio

***

Bezgwiezdny Ty hebanowy
nie wpadaj Jej jeszcze do głowy
nie przychodź tu fechtować
szablę należy schować
płomienny Mój Owoc nieletni
widzi czarnego rycerza
nie zaborczego zwierza
a ona błyszczy, lśni
może tylko szabla nie Ty

Kurs

Za stanowiskiem szóstym
zlana perfumami
w ciemności
I labirynt bezkształtności
chyba uliczki
budynki z bezczasowych cegieł
i po zielonych schodkach
w pokoiku na piętrze
nastolatki świeżutkie
Zupełnie niepotrzebnie
zlana potem,
ach ciągle jestem najbystrzejsza
jak dawniej

24 grudnia 2010

powrót ojca marnotrawnego?
nie dostałam niczego lepszego
Tato

Sąsiad

Z dwu różnych światów spotykamy się przy furtce
ty od nafty i gazu ja od wiersza i obrazu
o przemijaniu i chęci szybkiego umierania
a twoja żona zostanie na tym świecie sama.
Furtkę usłyszę-
depczę szybko liście i mchy
bo przy furtce umierasz ty.
Ty czarnego aksamitnego szczeniak
ja brązowego grubego łapserdaka-
nie potrzebujemy pretekstu.
Obiecuję nie zdradzę cię nawet mrugnięciem:
wiesz jak wiem że wiosny nie będzie.
Furtkę usłyszę
ona wpisuje się w odwieczną ciszę.
Po tobie.

Poza ciszą

Słuchałam w nocy słowika
nie ma takich słów
rywalizować może
wyłącznie cisza

Zanik

Udało się
jestem bez pamięci
zapomniałam dźwięki, smaki, zapachy
światło, głosy, wyrazy
a nawet uczucia
co to są przyczyny?
jestem nieuwarunkowana
na szczęście nie dość jeszcze wolna
by w porę zrozumieć
wolność to samotność
I co teraz
co tu
zawrócić
Chcecie się mną ogrzać
mnie dotykać, całować
i być
Proszę bardzo
już się nie staję- jestem

Truskawki z bitą śmietaną

Orzeszki purpurowe
smaczne soczyste i zdrowe
Od przemocy podrosła
lekka i puszysta
na nosie drobinka
a wcześniej leje się ślinka
Kosmiczny wszechświat obrotowy
tak bardzo bije mi do głowy
Czerwiec!

piec żelazny

W ciemnym głębokim lesie
w którym nie jest pusto
choć nikogo nie ma
Zamknięty w żelaznym piecu
nikt cię stamtąd nie wydostanie
Nie ma pocałunków do wybawienia
na zawołanie
Zmień się sam.

***

cichutki kąt wszechświata, niemy
znaleźć dla siebie choć na kilka sekund
by milczeć nie budząc zdziwienia
niepewność we mnie ze sto razy kona
i żeby bezgłos urósł w taką siłę

umieć oddać to wszystko co jest do stracenia
uplotłam kańczug z mojego końskiego ogona

10.04.2010

remont łazienki

Na górnej półce dmucham na starodruk
By zamienić go na dutki dla Pana Mrówki
Który półkę niżej układa płyty podłogowe
Myślę o profesorze Szczurze- jak mógł był?!
Pan Mrówka uważa mój wzorek za bezguście
Ale dobrze nam razem: Tak dla wspólnej korzyści
I dla dobra wspólnego
Wszyscy muszą pracować,
Mój maleńki kolego.

***

Rozminęłam się z przeznaczeniem
Urodziłam się za późno a mogłam
Ci przypalać fajkę i nalewać Paula Masona
I zawsze tak zostanie bo…
I będę mojego obywatela Orsona

***

kap kap
siostra odnalazła siostrę
kto wyciągnął mokre ciało
który z rodziców odebrał telefon
kto ją przywiózł na święta
nieżywą bez wątpienia
CO bezbarwny, bezwonny i niedrażniący
minęło 35 dni i już mogę
o tym pisać?

***

Chcę płynąć szemrząc imię twoje
by się przestworza skurczyły do domu
a wytrącona ze swego istnienia
myśli przelotnych nie musiała liczyć
bo w kropli deszczu zawsze widzę morze

skrzypienie na świeżutkim mrozie
okryje wszystko wydeptane w śniegu
chcę imię twoje nie mówić nikomu
niech mnie roztopi bielutkie przestworze

***

zimna pora
w grudniu
zapadam się w studia historyczne
jak co roku -drżę-
zamarzało tyle czarnego na białym
a człowiek się nie zmienia
...
dam się podkuć na
Noc Bożego Narodzenia

***

na głowie noszę
żołędziową czapeczkę
zimnym paclem po karku
wywołuję dreszcze
i szeleszczę, szeleszczę
szeleszczę

***

pióro gawrona
grudka gliny
miód rydz
krzaki tarniny
bawiąc się jak kot z myszą
a mysza z kotem
jesiennie
zbudziliśmy psa co spał
pod płotem
wciąż nadal potem

***

W sierpniu oglądam świat na wznak
gwiazdy wpadają mi do oczu
śliwki się w brzuchu przewracają
a ranem mgła zabiera wszystko
i krople w których się odbija morze
lękiem że to już koniec lata
nadzieją na cieplutki wrzesień
drżą mnie paltem wilgoci
...
pory tak szybko przemijają

***

grabkami ogródek z kamieni
łopatką dziurkę w nosie
rzut motyką
słońce osiem
kropel z konewki
ziarno palcami z kieszeni
leniwie w dudy duję
a w lesie zbój!
A ja się zbója nie bóję

***

w czerwcu
Pan piszczy basem
Pani buczy sopranem
trawa siano
Pani z Panem
Ta Pani
z wiechcia zrobić dudy
za naręcze siana
między linijkami
stągiew
Tego Pana
Altem

***

forhend za forhendem
dźwięk ścinanej trawy
dziś kosy używam
tylko do zabawy

kosiarki używam od czasu do lasu
traktor i kosiarka za dużo hałasu

***

tort poziomkowy na imieniny
dookoła szalone jaśminy
rozrywają mnie moje rozrywki
w takt końskiego ogona
pot do końskiej grzywki

spotkanie w księgarni

***
przed regałem nie mającym końca
jego garnitur jak wyblakła derka
mój koński ogon jak u narowistej klaczy
przez 12 pięter półek Rosja
- Skąd ich tu tyle?
z powodu profesora
taka wioska potiomkinowska
- Jaki jest grzech największy?
klacz szczerz zęby bo wie,
wyczytał z ruchu jej warg:
T C H Ó R Z O S T W O

***

W pędach się plączę w tyglu topię
zrywam się brzaskiem w zdziczały sad
przestrzeń mi w gęstość za szybko gna
nawet las, spokój duszy
ten zdrajca z górki ruszył
Co tchu!
wiosna się nie nadaje do pisania wierszy
Spróbuję jutro całkiem równiutko
o siódmej rano jak podbiał wstać